pfffff

 

pffff

Fit worden
Drie maanden geleden begon ik met fit worden. Het begin was zwaar. Zo veel sporten was ik fysiek niet gewend. Er kwamen afvalstoffen vrij, die mijn lichaam niet gewend was te verwerken. Ik moest slechte eetgewoonten afleren. En natuurlijk aanleren wat ik wel kon eten. Dat was in één woord, zwaar. En in twee woorden: Heel zwaar.

Redelijk snel ging het wel goed, gelukkig. Het sporten ging makkelijker, ik werd flexibeler, zag resultaten, waar ik ook vrolijk van werd en ik kon redelijk makkelijk de verleidingen op het gebied van de calorieën weerstaan.

Pfffftandenbijten 200
Maar nu, nu is het warm, waar ik moe van word. Nu zijn het de stramme spieren na vijf kilometer hardlopen, waar ik moe van word. Nu is het de spierpijn, waar ik moe van word. Nu zijn het die calorieënverleidingen, waar ik steeds minder tegen bestand ben. Nu is het de creativiteit voor lekkere en gezonde maaltijden, die de uitdaging zijn. Nu is het gewoon even allemaal niet zo makkelijk.

Het lukt me wel, maar…
Nu is het de humor tijdens trainingen, die me er even doorheen moet trekken. Nu zijn het de reeds 10 kilo die ik ben afgevallen, die me er even doorheen moet trekken. Nu zijn het de resultaten die ik zie, die me er even doorheen moeten trekken. En voor het sporten gaat me dat wel lukken, dat moet. Ik ga gewoon door. Door de pijntjes en door de moeheid. Maar wordt het makkelijker om van het eten afblijven? Dat is een grote valkuil voor mij. Letterlijk, ieder pondje gaat door het mondje.

Wat moet ik eten 2 200Wat moet ik eten
Even wandelen, een ijsje voor de kinderen halen. Van zelf niet mee-eten, ga ik naar een klein hapje hier en daar. Samen ontbijten, lekkere boterhammen. Van zelf niet het vette beleg eten, ga ik naar een klein hapje hier en daar. Even naar een verjaardag bij vrienden, gezellig. Van zelf niet de vette hapjes nemen en het bij wortels en komkommer houden, ga ik naar een lekker chipje hier en baconsnackje daar. En ik zeg tegen mezelf dat ik het niet moet doen. Dat zeg ik dus tegen mezelf op het moment dat ik het in mijn mond stop.

Pffff
Pffff, ik denk dat ik maar gewoon blijf sporten en snel weer een afspraak met mijn diëtiste maak. Het is eigenlijk raar… Het is dus makkelijker is om iets wel te doen, dan dat het is om iets niet te doen…